Kıskanç adam, arkadaşının zenginliğini çekemez olmuştur. Böyleyken arkadaşının tüm varlığını türlü yollarla hilelerle ele geçirir.

Artık eski zenginliği kalmayan adam yine de duruma şükreder, arkadaşının böyle bir şey yapacağı aklına gelmezmiş.

Kıskanç adam ne zaman arkadaşıyla karşılaşsa gözünün içine bakar, kendisinden yardım dilemesini dört gözle beklermiş. Ama arkadaşı bir kez bile ne halinden yakınır ne de ondan yardım dilermiş.

Zenginliğine zenginlik katan kıskaç adam hasta olduğu bir zamanda, arkadaşının onu ziyaretine geldiğini duyunca hemen kapıya koşar, misafirini karşılar, ona güzel sözler söyler, gideceği zaman da hoş sözlerle uğurlar.

Olaya şahit olan birisi sorar:
-Adama etmediğiniz kötülük kalmadı. Şimdi böyle davranmanızı garipsedim doğrusu.
-Evet, der kıskanç adam. Ben bu adamın her şeyini aldım. Ama, üzerinde bir efendilik var ki, onu bir türlü alamıyorum. Onu da almak için elimden geleni yapıyorum.